Menü İcon

Can Gürzap: ''Tiyatro bitmez ama bitirilebilir''

Sahnelerin güler yüzlü adamı Can Gürzap, zorluklarla dolu tiyatro hayatını sevenleriyle paylaştı. Gürzap, tiyatro uğruna bir çok zorluklarla karşılaştı ama yine de vazgeçmedi ve hep ''Tiyatrosuz yaşamak çok zor'' dedi.

Röportaj Gazetesi

Can Gürzap: ''Tiyatro bitmez ama bitirilebilir''

Tiyatrocu olmaya karar vermek

Ben Kadıköy Maarif Koleji’nin ilk mezunlarındanım. Bilinçaltımda hep oyunculuk vardı, babam ve üvey annem ünlü oyunculardı. Babam da o dönem Şehir Tiyatroları’nın yönetim kurulundaydı ve bir gün bana, “Seni sokarım ama önce eğitimini alacaksın” dedi. Ben de Ankara’da konservatuvarda beş yıl tiyatro okudum. O zamandan beri de hayatım boyunca tiyatrodan bu son dört yıl dışında uzak kalmadım. Çünkü özel tiyatromu büyük bir zararla kapatmak zorunda kaldım. Bir oyuncu için tiyatrosuz yaşamak çok zor.

Tiyatroyu vazgeçilmez kılan

Değişik yaşamların içinde var olmak. Oyuncu olarak yeni kişiler, rejisör olarak da yeni bir dünya yaratıyorsunuz. Tiyatroda söylenmiş her şey muhakkak yaşanmıştır. Tiyatro bir okuldur ve öğrettikleri başka hiçbir okulda öğretilmez. O yüzden Muhsin Ertuğrul hayatı boyunca tiyatro dedi. Bu işin lideri olan tiyatro adamları da bunun için para kazanmak yerine tiyatro yapmayı tercih etmişlerdir. Çok zorluk çekilmiştir, hala da öyle. Biz Doğu’ya da yeteri kadar tiyatro ve sanat götürebilseydik, Türkiye şu anda çok daha mutlu bir ülke olurdu. Çünkü tiyatro, ahlakı, bilgiyi, hukuku, değişik açılardan bakmayı öğretir. Yaşam açısını genişletir.

Sahnede unutulmaz bir an

Ben gençliğimde devamlı oyuna geç kaldığıma ya da kaçırdığıma dair kabuslar görürdüm. Bir gün, Ankara’da evde gazeteyi aldım, okurken içim geçmiş. Telefonla uyandım. Sahne amirimiz arıyor, “Can Bey saatten haberiniz var mı?” diye. Bir baktım üçe çeyrek var ve kostümlü oyun. Hemen tıraş oldum ve taksi çağırdım. Tam büyük tiyatronun önünden geçiyorum, baktım fuayenin ışıkları söndü. Yani oyun başlıyor. Biz vardığımızda saat 3’ü 12 geçiyordu, ben fırladım içeri girdim ama bir tuhaflık var. Meğerse elektrikler kesilmiş. Yine de hazırlandım, diğer arkadaşlar oturuyor. Normalde yarım saat içinde gelmezse elektrik biletler iade edilir. Tam 25 dakika geçti, herkes iptal derken ışıklar yandı. Bu sefer onlar panik içinde hazırlandı.

Canlandırılan ilk rol

Konservatuvar dördüncü sınıftayım. İlk oyunum Alev Sezer ve Arsen Gürzap ile. Başrol oynuyoruz. Tekstleri aldık, kafa çekmeye gittik. “Alev oğlum iyi yırttık” dedim çünkü bizde para pul yok. Başrolü aldık diye sanatçı kaşesi verecekler zannediyoruz. Ay sonu geldi figüran parası verdiler. Oyun yazarı Sevgi Sanlı’dan hocayla konuşmasını istedik. Cüneyt Hoca’dan şöyle yanıt geldi; “Beğenmiyorlar mı o parayı? Onu verdiğime şükretsinler, ben başrol verdim onlara.Hemen oyuncu olunmuyor” dedi, ben de iki sene figüran parasına oynadım.

Tiyatro adına değişmesi gereken

Tiyatro pahalı bir iştir. Bunu Muhsin Ertuğrul 60 yıl önce söyledi; tiyatro salonu lazım. Yeni gelen nesil, şehir ya da devlet tiyatrosuna girmezse ne yapacak? Tiyatro bitmez ama bitirilebilir.

Söyleşi: Ece Üremez

,

Yorum Yaz